Σάββατο, 9 Μαΐου 2020

Η ΕΛΑΣ προτείνει εμβόλιο για τον Κορονοϊό: Χημικά και Ξύλο

Χθες το βράδυ εξελίχθηκε μια πρωτοφανής επίθεση των αστυνομικών των ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ στην γειτονιά μας την Κυψέλη. Σε μια γειτονιά με τόσα πολλά κοινωνικά προβλήματα η μόνη μορφή κρατικής παρέμβασης που έχουμε συναντήσει όλη αυτή τη δύσκολη περίοδο του ιού είναι η βία και ο αυταρχισμός. Τα συσσίτια και τα σχολικά γεύματα σταμάτησαν, το “Βοήθεια στο σπίτι” δεν εμφανίστηκε ποτέ και οι κοινότητες αλληλοβοήθειας της περιοχής όπως και το Μυρμήγκι προσπαθούν μόνες τους με τεράστιες δυσκολίες και χάρη στην αλληλεγγύη των γειτόνων να ανταποκριθούν στις πολύ αυξημένες ανάγκες. Χιλιάδες κάτοικοι της περιοχής που ζουν από δουλειές του μεροκάματου, ντόπιοι και μετανάστες, έχουν βρεθεί ξαφνικά με μηδενικό εισόδημα και χωρίς καμία στήριξη από το κράτος ή τον δήμο. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για αυτό εδώ.


Σε αυτό το σκηνικό επέλεξε η κρατικής εξουσία, απούσα τόσο καιρό, να εμφανιστεί για να ξυλοκοπήσει και να συλλάβει τον νεαρό κόσμο της γειτονιάς που είτε προηγουμένως είχε συμμετάσχει σε κινητοποίηση ενάντια στην ενδοοικογενειακή έμφυλη βία είτε που απλά καθόταν κάπου με τους φίλους του. 


Τι όμως συνέβη πραγματικά; 


Το βράδυ της Τρίτης 8.5 ομάδες ΔΕΛΤΑ και ΜΑΤ επιτέθηκαν απρόκλητα σε όποιον βρίσκονταν στην πλατεία Αγ.Γεωργίου και στη συνέχεια εξαπέλυσαν ένα γενικευμένο πογκρόμ σε όλη την γειτονιά χτυπώντας, βρίζοντας και συλλαμβάνοντας όποιον έβρισκαν σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων. Συγκεκριμένα όπως μας ανέφεραν πολλοί αυτόπτες μάρτυρες, μεταξύ αυτών φίλοι και μέλη του Μυρμηγκιού αλλά όπως μπορούμε και να διαπιστώσουμε από δεκάδες βίντεο που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τα γεγονότα έχουν ως εξής:


Το βράδυ στην πλατεία Αγ.Γεωργίου βρίσκονταν περίπου 200 άτομα. Η πλ.Αγίου Γεωργίου για όσους δεν γνωρίζουν είναι μια από τις πιο δημοφιλείς σε νέους ανθρώπους πλατείες της Αθήνας που κανονικά τα καλοκαίρι και ειδικά Παρασκευή και Σάββατο σφύζει από ζωή τόσο στο χώρο της πλατείας όσο και στα γύρω μαγαζιά. Σημείο αναφοράς για τους νεαρούς Κυψελιώτες. Χθες δεν γινόταν κάποιο πάρτυ ή κάποια συγκέντρωση. Απλά υπήρχε κόσμος που καθόταν σε σκόρπιες παρέες. Όπως και σε πάρα πολλές ακόμα πλατείες της Αθήνας.


Λίγο μετά τις 1:30 το πρωί, χωρίς να έχει προηγηθεί το οτιδήποτε και χωρίς να έχει υπάρξει καμία αστυνομική παρουσία τόσες ώρες στη πλατεία, ούτε φυσικά να έχει προηγηθεί κάποια σύσταση να αδειάσει η πλατεία, σβήνουν τα φώτα του δήμου και μετά από μερικά λεπτά έρχονται από παντού ΜΑΤ και μηχανάκια, ρίχνουν κρότου λάμψης και δακρυγόνα και αρχίζουν να χτυπούν τον κόσμο! Επιτέθηκαν σαν κομάντο μέσα στη νύχτα. Ο κόσμος άρχισε να τρέχει πανικόβλητος. Δεν έχουμε ξαναβιώσει κάτι τέτοιο στη γειτονιά μας.


Από Επτανήσου και προς τα πάνω περίμεναν τα ΜΑΤ, που βαρούσαν ασύστολα όποιον έβρισκαν. Στη συνέχεια μηχανοκίνητες διμοιρίες της ομάδα ΔΕΛΤΑ εξαπέλυσαν ένα πραγματικό πογκρόμ σε δρόμους μακριά από τη πλατεία (Φ.Νέγρη, Αγ.Ζώνης, Κυψέλης, Σπετσών) κατά το οποίο κυκλοφορούσαν σαν πραγματικές συμμορίες, ξυλοκοπούσαν, έβριζαν και συλλάμβαναν όποιον είχε την ατυχία να τους συναντήσει. Περαστικοί που πήγαιναν σπίτι τους, κάτοικοι που τρόμαξαν από τη φασαρία και κατέβηκαν να δουν τι γίνεται, άνθρωποι που καθόντουσαν σε παγκάκια στη Φ.Νέγρη. Θα αναφέρουμε μόνο μερικά από τα περιστατικά:

  • Μέλος του Μυρμηγκιού και κάτοικος Κυψέλης που βρισκόταν σε περίπτερο κοντά στη πλατεία μπήκε μέσα να κρυφτεί από την αστυνομική επίθεση και μαζί του ήρθε και μια κοπέλα που της είχαν ανοίξει τα ΜΑΤ το κεφάλι και έτρεχαν τα αίματα
  • Φίλος του Μυρμηγκιού κατέβηκε από το σπίτι του στην συμβολή Σπετσών και Παξών για να δει τι γίνεται λόγω της φασαρίας. Συνελήφθη έξω από τη πόρτα του, ξυλοκοπήθηκε, του έσπασαν τρία δόντια και του άνοιξαν το κεφάλι. Μεταφέρθηκε στη ΓΑΔΑ και σήμερα πέρασε από τον εισαγγελέα και του απαγγέλθηκαν ανυπόστατες κατηγορίες για απείθεια.
  • Φίλος μελών του Μυρμηγκιού και κάτοικος Κυψέλης βρισκόταν επί της οδού Επτανήσου κοντά στη πλατεία. Ξυλοκοπήθηκε από τα ΜΑΤ. Κατάφερε να φύγει και καθώς πήγαινε σπίτι του συνάντησε 20 άνδρες των ΔΕΛΤΑ επί της οδού Κυψέλης οι οποίοι τον ξαναξυλοκόπησαν, τον προσήγαγαν στο ΑΤ Κυψέλης και μετά από 4 ώρες αφέθηκε ελεύθερος. Κατήγγειλε τον ξυλοδαρμό του εδώ ανεβάζοντας και φωτογραφίες των τραυμάτων του και επιφυλασσόμενος να κινηθεί νομικά.
  • Συλλήψεις γίνονταν σε μέρη σε όλο το κέντρο της Κυψέλης. Χαρακτηριστικό είναι πως μέλος του Μυρμηγκιού ξύπνησε από τη φασαρία στην Αγ.Ζώνης και κατεβαίνοντας είδε ότι γινόντουσαν συλλήψεις 3 ατόμων, πάνω από 10 λεπτά απόσταση από την πλατεία Αγ.Γεωργίου. Το ίδιο και στην συμβολή των οδών Δροσοπούλου και Τήνου με ακόμα 3 συλλήψεις. Δικηγόροι που βρέθηκαν στο σημείο εμποδίστηκαν να επικοινωνήσουν με τους προσαχθέντες ενώ επιδεικτικά οι επιθετικοί αστυνομικοί των ΔΕΛΤΑ απάντησαν ότι τους “συλλαμβάνουμε για επεισόδια”. Σημειωτέων και στις δύο περιπτώσεις οι συλληφθέντες μπήκαν σε πολιτικά αυτοκίνητα και όχι σε περιπολικά.
  • Χαρακτηριστική είναι και η επώνυμη καταγγελία του γιατρού Αλεξάνδρου Τσιώνη για την σύλληψη 4 φίλων του, τους οποίους πριν 10 λεπτά είχε αποχωριστεί και που απλά κάθονταν σε ένα παγκάκι στην Φ.Νέγρη. Στοιβάχτηκαν μαζί με άλλα 15 άτομα σε ένα κελί στη ΓΑΔΑ πριν αφεθούν ώρες μετα ελεύθεροι.


Αυτά είναι μόνο μερικά από τα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας που παρατηρήθηκαν εναντίον των κατοίκων της γειτονιάς μας, των φίλων και αγαπημένων μας προσώπων που βρέθηκαν δαρμένοι, τρομαγμένοι και εκτεθειμένοι χωρίς κανένα λόγο. Το συνολικό αποτέλεσμα ήταν 37 προσαγωγές και 5 συλλήψεις. Οι συλληφθέντες πέρασαν σήμερα από τον εισαγγελέα όπου δεν τους καταχωρήθηκε καμιά παράβαση σε σχέση με τον Covid19 αλλά οι συνήθεις γελοίες προκατ κατηγορίες για απείθεια κτλπ. 


Τα ΜΜΕ, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν ανέφεραν όλο το πρωί μέχρι να βγει ένα γελοίο τηλεγράφημα από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων που μιλούσε για ένα “περίεργο ανώνυμο τηλεφώνημα” για μαχαίρωμα που ποτέ δεν εξακριβώθηκε ούτε καν από την ίδια την αστυνομία και για επίθεση από 250 άτομα (!!) σε αστυνομικούς με πέτρες (!!) και μπουκάλια στην πλατεία. Μια πραγματικά γελοία ανακοίνωση που προφανώς γράφτηκε από το γραφείο τύπου της ΕΛΑΣ και καμία απολύτως σχέση δεν έχει με τη πραγματικότητα όπως αποδεικνύουν οι δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες και τα δεκάδες video από κινητά στο δρόμο και στα μπαλκόνια.

Το πογκρόμ ήταν προφανώς προσχεδιασμένο για να καταστείλει νέους ανθρώπους, δεν είχε κίνητρο την προστασία από τον ιό, και όπως αναφέρει ένας ακόμα αυτόπτης μάρτυρας κλούβα των ΜΑΤ υπήρχε από τις 12:00 στη γωνία Πατησίων και Ιθάκης. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι κατά τη διάρκεια της επίθεσης άτομα που έφευγαν από την πλατεία προς την Επτανήσου και την Κυψέλης τους γυρνούσαν πίσω οι ΔΕΛΤΑ προκειμένου τα ΜΑΤ να τους δείρουν όλους μαζί. Αποτελεί συνέχεια της κυβερνητικής πολιτικής όπως και η επίθεση στην πλατεία του Αγ.Ιωάννη στην Αγία Παρασκευή η οποία συνάντησε την σθεναρή αντίσταση των κατοίκων που εν τέλη πέτυχαν την απομάκρυνση των ΜΑΤ.


Για αυτά που έγιναν υπάρχει υπεύθυνος: η κυβέρνηση


Κατ’ αρχήν να επισημάνουμε ότι όπως είναι εμφανές, η κυβέρνηση δεν έχει την ίδια “αποφασιστικότητα” στην αντιμετώπιση όλων των ζητημάτων Δημόσιας Υγείας. Σύμφωνα με πληροφορίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), η Ελλάδα κατατάσσεται προτελευταία ανάμεσα σε 24 ευρωπαϊκές χώρες, όσον αφορά τις πρόσθετες δαπάνες της για ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας σχετικά με την καταπολέμηση της πανδημίας του κορονοϊου. Η Ελλάδα έχει δαπανήσει μέχρι στιγμής 15 δολάρια ανά άτομο, την ώρα που η Λιθουανία που έρχεται πρώτη, έχει ξοδέψει 386 δολάρια ανά άτομο, ενώ στη σχετική λίστα των 24 χωρών μόνο η Σερβία έχει δαπανήσει λιγότερα χρήματα για την ενίσχυση του συστήματος υγείας της προκειμένου να αντιμετωπίσει την πανδημία. Την ίδια στιγμή παρά τις συστάσεις του ΠΟΥ και του Υπουργείου Υγείας εν μέσω πανελλαδικής καραντίνας μεγάλα call-center δεν έκλεισαν, ενώ εκκλησίες μέχρι και την τελευταία στιγμή λειτουργούσαν κανονικά, συνθήκη υγειονομικά πολλαπλώς πιο επικίνδυνη από μια συνάθροιση.


Απ’ όταν άρχισε να φαίνεται ότι η Ελλάδα θα περάσει μάλλον σχετικά ήπια τον κορονοϊό, το μόνο μέλημα της κυβέρνηση έγινε το πώς θα ανοίξει γρήγορα την οικονομία και το πώς θα μεταδώσει σε Ελλάδα και εξωτερικό ότι η χώρα επιστρέφει στην κανονικότητα ώστε να μη χαθεί η τουριστική σεζόν το καλοκαίρι. Έτσι μέσα στην πρεμούρα της να σώσει την οικονομία, βρέθηκε χωρίς κανένα σχέδιο για το πώς θα επιτευχθεί ομαλά η άρση των μέτρων της καραντίνας. Συνεπώς όπως ήταν φυσικό και όπως ο καθένας μπορούσε να προβλέψει, από την πρώτη κιόλας μέρα οι κεντρικές και “in” πλατείες της Αθήνας βρέθηκαν να φιλοξενούν 100άδες άτομα. Τις τελευταίες μέρες η κυβέρνηση κατέληξε να προσπαθεί να σβήσει τη φωτιά που η ίδια άναψε με την εγκληματική της ανευθυνότητα, κάνοντας ανεξέλεγκτη χρήση δακρυγόνων και βίας σε γειτονιές όπου μέχρι τώρα κανείς δεν διανοούνταν ότι θα συμβούν τέτοια πράγματα έξω από τη πόρτα του. 


Η άθλια επίθεση των ΜΑΤ και των ομάδων ΔΕΛΤΑ, δεν ήταν ατύχημα ή αντίδραση, αλλά είχε σχεδόν ανακοινωθεί νωρίτερα στον ΣΚΑΪ από τον Αντιδήμαρχο του Δήμου Αθηναίων Βασίλη Κορομάντζο ο οποίος δήλωνε ξεκάθαρα πως ο Δήμος πιστεύει ότι οι συναθροίσεις στις πλατείες είναι οργανωμένες και υποκεινούμενες συγκεντρώσεις. Δημιουργούσε έτσι τον εικονικό “εσωτερικό εχθρό” στα πρόσωπα της νεολαίας που λίγες ώρες αργότερα η αστυνομία προσπαθούσε να τσακίσει παίζοντας κυνηγητό στα στενά της γειτονιάς μας. Μια εικόνα ωμού αυταρχισμού και καταστολής η οποία φοβόμαστε ότι απλώς προοικονομεί τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση σχεδιάζει να διαχειριστεί την κρίση που έρχεται


Το συμπέρασμα είναι εμφανές: η κυβέρνηση όχι απλά μετέθεσε το βάρος του περιορισμού της εξάπλωσης του κορονοϊού στις πλάτες των πολιτών, χωρίς να προβεί στην απαραίτητη ενίσχυση του ΕΣΥ, αλλά προσπαθεί επιπλέον να χρησιμοποιήσει πολιτικά ως πρόσχημα τον ιό για να τσακίσει τον όποιο αντίλογο στην κυβερνητική πολιτική, για να κάνει επίδειξη δύναμης μέσα στις γειτονιές μας. Αυτό το επικοινωνιακό τέχνασμα της μετακύλισης των ευθυνών από την κυβέρνηση σε μας κρατάει άλλωστε από τις αρχές της πανδημίας, με την “ατομική ευθύνη” να προσπαθεί να σημειωθεί ως ισχυρότερη της κυβερνητικής, με πλάνα από την Παραλία της Θεσσαλονίκης να μοντάρονται για να φαίνεται συνωστισμός κλπ.


Άρα τί ζητάμε εμείς;
Μέσα σε αυτήν την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί λοιπόν με αποκλειστική υπαιτιότητα της κυβέρνησης, η βία μπορεί μόνο να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Πλέον όση καταστολή και να χρησιμοποιήσει, ο συνωστισμός απλώς θα μεταφέρεται αλλού. Εδώ που οδήγησε τα πράγματα η κυβέρνηση, το ελάχιστο που επιβάλλεται να κάνει είναι να μάς αφήσει ήσυχους. Να σταματήσουν τώρα οι καταδρομικές επιθέσεις της αστυνομίας στις γειτονιές της Αθήνας, και να επιστρέψει η ασφάλεια στους δρόμους της πόλης. Να κοιμόμαστε χωρίς να φοβόμαστε ότι θα εισπνεύσουμε χημικά και να βγαίνουμε από τις πόρτες μας χωρίς να φοβόμαστε ότι θα καταλήξουμε στο νοσοκομείο από ανεξέλεγκτους ΔΕΛΤΑδες.
Και για να γίνουμε σαφείς: δεν πρέπει δηλαδή κάπως να φροντίζουμε κι εμείς να τηρούνται κάποιοι υγειονομικοί κανόνες στους δημόσιους χώρους; Φυσικά και ναι. Αλλά αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον με την απαραίτητη ενημέρωση και με συστάσεις εκεί όπου δεν τηρούνται οι αποστάσεις. Το να παίρνουν εντολή τα όργανα της αστυνομίας να εξαπολύσουν μια αιφνιδιαστική και χωρίς καμία απολύτως προειδοποίηση, δολοφονική επίθεση προς τους κατοίκους μια ολόκληρης γειτονιάς σίγουρα δεν έχει σκοπό να αντισταθμίσει την παραπάνω έλλειψη. Πρέπει να μας θεωρούν πραγματικά ηλίθιους για να νομίζουμε ότι όλο αυτό το κάνουν “για να μας προστατεύσουν”, 
Στην τελική είναι πολύ βολικό για τους ιθύνοντες να μάς αντιμετωπίζουν σαν τα κακομαθημένα παιδιά που δεν κάθονται ήσυχα, ώστε να δικαιολογήσουν την απραξία τους σε σχέση με τα πραγματικά μας προβλήματα. Γιατί τα αληθινά μας προβλήματα αυτήν την εποχή είναι ότι πολλοί/ες από μας κινδυνεύουν να βρεθούν με κουτσουρεμένο ή και χωρίς καθόλου εισόδημα, είναι η ελλιπής πρόσβαση στο σύστημα υγείας, είναι ότι αν δεν είμαστε καναλάρχες ή ιδιοκτήτες ΚΕΚ, καλούμαστε να τα βγάλουμε πέρα στην κρίση που έρχεται μόνοι/ες μας. Η κυβέρνηση όμως, που δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου να αξιοποιήσει το διάστημα της καραντίνας προκειμένου να στηρίξει το ΕΣΥ, στέλνει διαρκώς το μήνυμα ότι σε αυτήν την κρίση θα μας αφήσει αβοήθητους/ες. Η προσπάθειά της να μας αποπροσανατολίσει από τα πραγματικά μας προβλήματα δε θα της περάσει!
Εξάλλου την ελευθερια να κυκλοφορούμε την δανείσαμε κατά τη διάρκεια της καραντίνας στο ΕΣΥ και στους ανθρώπους του και στους ευπαθεις συμπολίτες μας, δεν τη χαρίσαμε σε καμία κυβέρνηση για να μας τρομοκρατεί και να μας επιβάλλει ένα σκοτεινό παρόν αυταρχισμού, ανεργίας και εξαθλίωσης.
Απαιτούμε 

  • Να καταδικάσει ο δήμαρχος τη δολοφονική επέμβαση των ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ στην πλατεία Αγίου Γεωργίου την Παρασκεύη 8/5. Έξω τα ΜΑΤ από τις γειτονιές μας.
  • Να παρθούν άμεσα μέτρα στήριξης των κατοίκων της Κυψέλης που πλήττονται από την άμεση φτώχεια.
  • Κανείς χωρίς νερό, ρεύμα, στέγη και τροφή
  • Θέλουμε γιατρούς και όχι αστυνομία!



Αν δεν αντισταθούμε σ’ όλες τις γειτονιές
οι πόλεις μας θα γίνουνε μοντέρνες φυλακές


Μυρμήγκι - Στέκι Αλληλεγγύης Κυψέλης


Παρασκευή, 8 Μαΐου 2020

Δεν θα πληρώσουμε πάλι εμείς τα σπασμένα


Η ζωή μας άλλαξε απότομα και δραματικά λόγω της πανδημίας. Η κοινωνία μπήκε σε μια ιδιότυπη καραντίνα που μας δοκίμασε όλες και όλους πολλαπλά. Σχολεία και καταστήματα έκλεισαν,ενώεκείνα που δεν μπήκαν σε αναστολή λειτουργίας συνέχισαν πολλές φορές να λειτουργούν με τρόπο επικίνδυνο για την υγεία των εργαζομένων. Οι έλεγχοι στην κυκλοφορία και ο μακροπερίοδος εγκλεισμός άφησαν επίσης ένα βαρύ αποτύπωμα τόσο ατομικά όσο και συλλογικά. Πλέον βρισκόμαστε στη φάση της «σταδιακής άρσης των μέτρων και επιστροφής στην κανονικότητα». Τα πράγματα δεν είναι όμως τόσο απλά.

Κατά το διάστημα της καραντίνας έγινε ξεκάθαρο σε όλους μας ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε εργαζόμενους και υποδομές ως αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια. Την ίδια στιγμή χιλιάδες εργαζόμενοι βγήκαν σε αναστολή, ενώ ο αριθμός των απολύσεων αυξήθηκε. Η ανεργία αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς και τα επιδόματα της κυβέρνησης δεν αναπληρώνουν ούτε τα απολεσθέντα εισοδήματα των εργαζομένων ούτε επαρκούν για να καλύψουν τις νέες ανάγκες που δημιουργούνται από τον οικονομικό αντίκτυπο της πανδημίας. Αντί της λήψης ουσιαστικών μέτρων στήριξης, η κυβέρνηση περιορίστηκε στο να καλεί  να μείνουμε σπίτι αυξάνοντας τις περιπολίες και τα πρόστιμα, επενδύοντας στο αφήγημα της ατομικής ευθύνης. Τα μέτρα θα έπρεπε να περιλαμβάνουν προσλήψεις υγειονομικού προσωπικού, την υλικοτεχνική ενίσχυση των δομών υγείας, την προμήθεια επαρκών τεστ για την ιχνηλάτηση των κρουσμάτων και την οικονομική ενίσχυση των εργαζομένων με ταυτόχρονη προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων. Η επιστροφή στην κανονικότητα, λοιπόν, δεν είναι εφικτή καθώς θα βρεθούμε και πάλι ενώπιον μιας οικονομικής κρίσης που δε δημιουργήσαμε αλλά θα κληθούμε να την πληρώσουμε.

Στην περιοχή μας ο Δήμος Αθηναίων, εκτός από κάποιες κινήσεις, όπως π.χ. το Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων, δεν πήρε τα απαραίτητα μέτρα για να βοηθήσει ευπαθείς ομάδες, όπως οι άστεγοι, οι άνεργοι, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Οι υπάρχουσες δομές του Δήμου Αθηναίων δεν ενισχύθηκαν με προσωπικό και χρηματοδότηση παρόλο που οι κάτοικοι και οι οικογένειες σε ανάγκη αυξήθηκαν λόγω του κορονοϊού. Άμεσα πρέπει να ληφθούν μέτρα ενίσχυσης των υπαρχουσών δομών του Δήμου (ΚΥΑΔΑ και κοινωνικό παντοπωλείο) και να ανοίξουν κοινωνικά παντοπωλεία σε κάθε γειτονιά.

Εμείς το Στέκι Αλληλεγγύης Κυψέλης-το Μυρμήγκι καθ’ όλη τη διάρκεια της καραντίνας ενισχύσαμε τη δράση μας για τη διανομή τροφίμων επιδιώκοντας να συμβάλουμε στην δημιουργία ενός πλέγματος προστασίας των αδυνάτων αλλά και ανάδειξης κινηματικών αντιστάσεων απέναντι σε αντικοινωνικές πολιτικές που πλήττουν τα δικαιώματα και υποβαθμίζουν την καθημερινότητά μας. Κάθε βδομάδα ενισχύουμε πάνω από 50 οικογένειες με τρόφιμα, ενώ διανέμουμε και πάνω από 150 μερίδες μαγειρεμένου φαγητού με τη βοήθεια της συλλογικής κουζίνας El Chef. Επιδίωξή μας η δημιουργία δεσμών αλληλεγγύης μεταξύ των κατοίκων της περιοχής μας, ώστε να γίνεται πραγματικότητα η αλληλοβοήθεια μεταξύ των κατοίκων και να μη μένει κανένας/καμία μόνος/η.

Όμως μόνο αυτό δεν αρκεί. Ετοιμάζονται να μας βάλουν να πληρώσουμε πάλι εμείς τα σπασμένα. Δεν αντέχουμε άλλο. Δεν αντέχουμε άλλη φτώχεια και ανεργία. Πρέπει να αντισταθούμε συνολικά σε κάθε γειτονιά και σε κάθε χώρο δουλειάς. Να απαιτήσουμε να επωμιστούν το κόστος της πανδημίας οι τραπεζίτες, οι μέτοχοι, οι καναλάρχες, όλοι αυτοί που πλουτίζουν στις πλάτες μας όλα αυτά τα χρόνια. Όχι άλλες απολύσεις, όχι άλλες μειώσεις μισθών, όχι άλλες εξώσεις. Να μη μείνει κανείς χωρίς νερό, ρεύμα, τροφή και στέγη.

Το Μυρμήγκι-Στέκι αλληλεγγύης Κυψέλης

 



Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

Για ποιους αλλάζει η γειτονιά;

Για ποιους αλλάζει η γειτονιά; 

Η πλατεία Αγίου Γεωργίου γεμίζει κάθε βράδυ από επισκέπτες και τραπεζοκαθίσματα, οι πολυκατοικίες γεμίζουν από τουρίστες που θέλουν να απολαύσουν την αστική εμπειρία και τα παρτέρια της Φωκίωνος πρασίνισαν. Όλα αυτά στο πλαίσιο της πολυαναμενόμενης γραμμής μετρό και της προσφάτως ανακαινισμένης Δημοτικής Αγοράς. Η νέα ''cool'' περιοχή του κέντρου ( όπως προωθείται μαζικά στον Τύπο ) έχει αλλάξει, με νέα ''hype'' στέκια για τους δραστήριους νέους κατοίκους. Φυσικά αυτός ο επιλεκτικός καλλωπισμός έχει όρια. Τα σκουπίδια ακόμα μαζεύονται σπάνια, τα πεζοδρόμια καθαρίζονται ''ποτέ'' και οι πληγές της κρίσης είναι ακόμα ανοιχτές.

Ωστόσο όσο και να είναι θελκτική η εικόνα μιας φαινομενικά ομορφότερης Κυψέλης, μικρή σχέση έχει με τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων. Μήπως οι αλλαγές αυτές εξυπηρετούν κατά κύριο λόγο τους ''επισκέπτες''; Η σιωπηλή αναγέννηση της Κυψέλης σημαίνει ταυτόχρονα τη σιωπηλή απομάκρυνση οικογενειών από τα σπίτια τους που μόλις έγιναν AirBnB, το σιωπηλό εκδιωγμό κατοίκων από τον δημόσιο χώρο και την - όχι τόσο σιωπηλή - αύξηση των ενοικίων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απαγόρευση παιδιών και ζώων συντροφιάς στα φρεσκοφυτεμένα παρτέρια της Φωκίωνος, έναν από τους λιγοστούς δημόσιους χώρους της Κυψέλης.

Μήπως πρέπει να αποφασίσουμε ποια Κυψέλη θέλουμε; Είναι προφανές ότι θέλουμε να γίνει πιο καθαρή και πιο όμορφη η γειτονιά μας, αλλά παράλληλα θέλουμε να συνεχίσουμε να μένουμε σε αυτήν! Πως να χαρούμε τα νέα παρτέρια ή την ευκολία του μετρό αν το επόμενο βήμα για μας είναι η έξωση; Που θα παίξουν τα παιδιά αν οι πλατείες καταλαμβάνονται από τραπεζοκαθίσματα; Ας είμαστε βέβαιοι ότι μια ανάπτυξη της Κυψέλης δεν θα σεβαστεί τις ανάγκες μας είτε είμαστε ενοικιαστές, είτε ιδιοκτήτες. Το ζήτημα δεν είναι να γυρίσουμε σε κάποιο ιδανικό παρελθόν αλλά να αγκαλιάσουμε τη πολύχρωμη Κυψέλη του σήμερα και να φροντίσουμε με συγκεκριμένα μέτρα να προστατέψουμε τους κατοίκους της από όπου κι αν έχουν έρθει. Όρια στην εξάπλωση του AirBnB, πλαφόν στα ενοίκια, φρένο στις εξώσεις και στην μονοκαλλιέργεια των καταστημάτων εστίασης. Θέλουμε μια Κυψέλη γειτονιά με σύγχρονες υποδομές και κοινωνικές υπηρεσίες που καλύπτουν τις ανάγκες των κατοίκων της!

Θέλουμε μια Κυψέλη που να μας χωράει όλους και όλες, για εμάς που την βιώνουμε καθημερινά, με βασική μέριμνα για τις ανησυχίες μας.






Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

Να μη μείνει κανένας πρόσφυγας στο δρόμο!


Τί έχει γίνει;

Εκατοντάδες προσφυγικές οικογένειες και άτομα απειλούνται με έξωση από τα διαμερίσματα του προγράμματος ΕΣΤΙΑ της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, αλλά και από κοντέινερ των προσφυγικών στρατοπέδων με την αιτιολογία ότι ως αναγνωρισμένοι πρόσφυγες δεν είναι πια “ωφελούμενοι” των προγραμμάτων, χωρίς να έχει ληφθεί καμία πρόνοια για την περαιτέρω στέγασή τους. Οι πρώτοι/ες που απειλούνται είναι όσοι και όσες αναγνωρίστηκαν ως πρόσφυγες πριν την 31η Ιουλίου του 2017.

Ποιος ευθύνεται για αυτό;

Ήδη από την αρχή του “προσφυγικού”, το κράτος επέλεξε να μετακυλίσει τις ευθύνες του ως προς την κάλυψη των αναγκών των προσφύγων στις ΜΚΟ, χωρίς όμως να έχει κανένα σχέδιο για το πώς θα ενταχθούν οι πρόσφυγες αυτοί στην κοινωνία. Έτσι λοιπόν ενώ πολλές ΜΚΟ βρέθηκαν να λαμβάνουν πλουσιοπάροχες χρηματοδοτήσεις από την “μπίζνα του προσφυγικού”, οι πρόσφυγες βρέθηκαν εγκλωβισμένοι. Βρέθηκαν εξαρτημένοι από τις υπηρεσίες που προσέφεραν οι ΜΚΟ (σίτιση στέγαση κτλ), χωρίς καμία δυνατότητα όμως να στήσουν οι ίδιοι και οι ίδιες τις ζωές τους στα πόδια τους, αφού δεν υπήρχε ο στοιχειώδης σχεδιασμός για το πώς οι άνθρωποι αυτοί θα βρουν εργασία ή θα μάθουν τη γλώσσα. Και όταν γνωρίζουμε ότι η ανεργία στην Ελλάδα αγγίζει εδώ και χρόνια το 20%, μπορούμε εύκολα να φανταστούμε πόσο δύσκολο είναι για έναν νεοαφιχθέντα πρόσφυγα να βρει δουλειά, ειδικά χωρίς την ύπαρξη κάποιου προγράμματος πχ συμβουλευτικής στην αναζήτηση εργασίας. Αυτό που λέμε είναι λοιπόν απλό: τις ανεπάρκειες των κρατικών πολιτικών (κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης) δε πρέπει σε καμία περίπτωση να τις πληρώσουν οι πρόσφυγες.

για αυτό και
Στηρίζουμε την απεργιακή κινητοποίηση του Σωματείου Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ την Τρίτη 16 Απριλίου  και την συγκέντρωση στις 12.00 στο Μουσείο, 
Καλούμε και συμμετέχουμε στην πορεία την ίδια ημέρα στις 18.30 από Χαυτεία (θα υπάρξει προσυγκέντρωση στις 18.00 στη πλατεία Βικτώριας)

  • ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
  • ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΟΥΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ 

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019

Ως πότε θα τους ανεχόμαστε;

(Το κείμενο μοιράστηκε στους/ις εργαζόμενους/ες στα μαγαζιά
της Κυψέλης το Σάββατο 9/2/2019) 
Όταν ο Χ.Σαλμάς τον Σεπτέμβριο του 2018 απέλυε τον Μοχάμεντ, διανομέα του σουβλατζίδικου του στο Περιστέρι (A.Βεάκη 56) δύσκολα μπορούσε να φανταστεί αυτά που θα ακολουθούσαν. Βλέπετε ο Χ.Σαλμάς είναι από αυτά τα αφεντικά που έχουν συνηθίσει να κάνουν ότι θέλουν και να μη τους ζητά κανείς τον λόγο: ασφάλιζε λιγότερες ώρες από τις πραγματικές (συγκεκριμένα 8 ώρες την βδομάδα αντί για 7 ώρες την ημέρα !!!), δεν έδινε δώρα ή χρωστούσε μεροκάματα. Ο Μοχάμεντ διεκδίκησε τα όσα δικαιούνταν από το αφεντικό του και όταν εξαιτίας αυτού ο Σαλμάς τον απέλυσε έκανε καταγγελία στο ΙΚΑ και στην επιθεώρηση εργασίας ζητώντας ένσημα και δεδουλευμένα. Έτσι το αφεντικό βρέθηκε μπλεγμένο και άρχισε τα απειλητικά τηλεφωνήματα προς το Μοχάμεντ για να αποσύρει τις καταγγελίες, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.
Στις 23/12, με αφορμή μια δήθεν παραγγελία, ο Σαλμάς μαζί με έναν μπράβο του (στο facebook συστήνεται ως “Antreas Karaflas”) στήνουν καρτέρι στον Μοχάμεντ. Εκεί τον απειλούν και στη συνέχεια τον χτυπούν. Όμως ο Μοχάμεντ δεν δειλιάζει, δεν αποσύρει την εργασιακή προσφυγή του αλλά αντίθετα καταγγέλλει τον ξυλοδαρμό στην αστυνομία και κάνει και μήνυση στο πρώην αφεντικό του. Ο Μοχάμεντ σε αυτή τη μάχη δεν είναι μόνος του. Έχει τη στήριξη του σωματείου του, του ΣΒΕΟΔ (Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου) που μετά τον ξυλοδαρμού του πραγματοποίησε στάση εργασίας και πορεία στο Περιστέρι την Παρασκευή 18/1. Παράλληλα συνελεύσεις γειτονιάς απέκλεισαν το κατάστημα του Σαλμά στο Περιστέρι αλλά και ένα ακόμα που διατηρεί στο Χαλάνδρι (Ιφικράτους 3) γνωστοποιώντας σε όλη τη γειτονιά τις μαφιόζικες πρακτικές του. Ο αγώνας συνεχίζεται τόσο στους δρόμους όσο και στα δικαστήρια.
Προφανώς το παραπάνω περιστατικό είναι μόνο ένα από τα δεκάδες περιστατικά εργοδοτικής βίας και αυθαιρεσίας που συμβαίνουν στην Αθήνα και ξεκινούν από τις απληρωσιές, την ανασφάλιστη εργασία και τα κλεμμένα δώρα αλλά φτάνουν και μέχρι την σεξουαλική παρενόχληση, τις απειλές και τον ξυλοδαρμό. Δυστυχώς και η γειτονιά μας η Κυψέλη δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, με το κλάδο της εστίασης να αποτελεί μπροστάρη στην αυθαιρεσία απέναντι στους εργαζόμενους. Μπορεί να είναι δύσκολο να σηκώσεις κεφάλι καθώς θα σκεφτείς ότι μπορεί να μείνεις χωρίς δουλεία ή ότι θα βρεθείς αντιμέτωπος με τη δύναμη του εργοδότη, όμως για πόσο ακόμα θα κάνουμε υπομονή και θα το βουλώνουμε; Κάθε φορά που μένουμε σιωπηλές δίνουμε θάρρος στο αφεντικό να ξανακάνει τα ίδια και στην επόμενη…
Μόνος ή μόνη σου είναι όντως δύσκολο να τα βγάλεις πέρα αλλά μαζί γινόμαστε πολύ πιο δυνατοί και δυνατές. Όπως και στην περίπτωση του Μοχάμεντ, που βρέθηκε το σωματείο δίπλα του να του δώσει τη νομική, υλική και ψυχική υποστήριξη που χρειάζεται για να δώσει αυτόν τον αγώνα. Αντίστοιχα για σερβιτόρους και μάγειρες υπάρχει το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων (6997736504/ssm.info@gmail.com) που μπορεί να πράξει το ίδιο. Παράλληλα ομάδες της γειτονιάς, όπως και εμείς στο Μυρμήγκι, είμαστε εδώ για να συναντηθούμε, να συζητήσουμε όλοι και όλες μαζί τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και να σταθούμε δίπλα ο ένας στον άλλον. Δεν υπάρχει κάποια νομοτέλεια ότι τα αφεντικά μπορούν να μας φέρονται σαν να 'μαστε δούλοι, δεν είναι η μοίρα μας τέτοια. Δεν είμαστε μόνοι/ες μας και με τη δύναμη της αλληλεγγύης μπορούμε να ξεπεράσουμε τον φόβο, να μιλήσουμε για όλα όσα μας αδικούν, να αντιπαλέψουμε και να νικήσουμε.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ / ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΡΕΣΙΑ 

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

Δώρα δεν δίνει μόνο ο Άγιος Βασίλης!

Έρχονται Χριστούγεννα και τι καλύτερο τα Χριστούγεννα από τα δώρα; Υπάρχει όμως και ένα δώρο που δεν μας χαρίζεται στ’ αλήθεια αλλά το κερδίζουμε με τον ιδρώτα μας και την εργασία μας και αποτελεί δικαίωμά μας που κερδήθηκε πριν από πολλά χρόνια από εργαζόμενους σαν εμάς με σκληρούς αγώνες. Αυτό είναι το Δώρο Χριστουγέννων που μας οφείλει ο εργοδότης μας. Και αυτό δεν είναι καθόλου προαιρετικό ούτε φυσικά επαφίεται στη καλή του διάθεση! Οφείλει να μας το δώσει και μάλιστα μέχρι τις 21/12 και αν δεν το κάνει μπορούμε κάλλιστα να τον καταγγείλουμε στην Επιθεώρηση Εργασίας και στο σωματείο μας, ακόμα και στο Α.Τ., και σε αυτή τη περίπτωση πάει και κατευθείαν αυτόφωρο!
Τα εισοδήματά μας έτσι κι αλλιώς με το ζόρι μάς φτάνουν και δεν είμαστε για να χαριζόμαστε σε κανένα αφεντικό. Δεν είμαστε συνεργάτες ούτε φιλαράκια – αυτός κερδίζει από τη δουλειά μας. Ούτε βέβαια βολευόμαστε να το αντικαταστήσουν με κάνα κουπόνι σουπερμάρκετ. Δικαιούμαστε χρήματα και χρήματα πρέπει να λάβουμε! Συγκεκριμένα δικαιούμαστε ένα μισθό ή 25 μεροκάματα – στην περίπτωση που εργαζόμασταν συνεχώς από 1 Μαΐου έως και 31 Δεκεμβρίου. Αν όχι υπολογίζεται το τμήμα του δώρου Χριστουγέννων που μας αναλογεί με βάση τον ακόλουθο τύπο.
Για μισθωτούς: Μισθός × ημερολογιακές ημέρες / 237,5 × 1,04166. Για ημερομίσθιους: Ημερομίσθιο × εργάσιμες ημέρες / 8 × 1,04166. Ακόμα πιο εύκολα μπαίνεις στο ακόλουθο link: http://ergatika.gr/program/doro-eorton/ και υπολογίζεις το δώρο Χριστουγέννων που δικαιούσαι με ένα πρόγραμμα.
Αν πάλι δεν αναφέρεται στη σύμβασή μας το δώρο Χριστουγέννων τότε πολύ απλά είναι παράνομη η σύμβαση και μπορούμε να την καταγγείλουμε στην Επιθεώρηση Εργασίας και να πάρουμε το δώρο μας κανονικά. Δεν παρακαλάμε, ούτε έχουμε κάτι να φοβηθούμε. Υπάρχουν πολλές ομάδες και σωματεία που μας καλύπτουν και μπορούμε να αγωνιστούμε μαζί, να μιλήσουμε και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν με παρεμβάσεις, καταγγελίες και την αλληλεγγύη της γειτονιάς. Πάνω από όλα έχουμε ο ένας τον άλλον και η μία την άλλη, που μέσα στην ίδια τη δουλειά μπορούμε να μιλήσουμε, να συνεννοηθούμε και να αντιμετωπίσουμε μαζί το αφεντικό.
Ξέρουμε ότι δεν είναι εύκολο να σηκώνεις ανάστημα. Ειδικά τα τελευταία χρόνια που όλες οι κυβερνήσεις και τα αφεντικά συνεχώς μας στριμώχνουν να ζούμε με λιγότερα. Και εμείς που σας μοιράζουμε αυτό το κείμενο έχουμε φάει στη μάπα πολλές φορές αφεντικά που είτε είναι αγενή είτε δεν πληρώνουν, είτε νομίζουν ότι μπορούν να σε κάνουν ότι θέλουν επειδή σου δίνουν ένα μισθό της πλάκας. Είναι αλήθεια ότι απέναντι σε όλα αυτά μόνος του ο καθένας λίγα μπορεί να κάνει. Αλλά όλοι και όλες μαζί μπορούμε να καταφέρουμε πάρα πολλά! Γι’ αυτό συμμετέχουμε στο Μυρμήγκι, ένα στέκι αλληλεγγύης που δραστηριοποιείται από το 2012 στην Κυψέλη. Ένα στέκι που παράλληλα με τις δράσεις του (διανομή τροφίμων, μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας, πολιτιστικές εκδηλώσεις) συμμετέχει και στηρίζει τους κοινωνικούς αγώνες στη γειτονιά. Άμα θες έλα να μας γνωρίσεις στο στέκι μας κάθε Τρίτη στις 8 το βράδυ ή απλά τσέκαρε μας online.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΔΩΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΜΑΣ

ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ



Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2018

                                                Για τους Ζακ

22 Σεπτέμβρη, πλατεία Ομόνοιας. Ανάμεσα σε σπασμένα γυαλιά και παπούτσια
“λερωμένα” με αίμα, ο "δράστης" αργοπεθαίνει στο πεζοδρόμιο.
Ο Ζακ Κωστόπουλος, η Zackie Oh, ο οροθετικός, ο ακτιβιστής, η drag queen,
ο γείτονάς μας, δολοφονήθηκε εκείνο το βράδυ στη Γλάδστωνος.
Όχι από κάποια συμμορία, αλλά από έναν “φιλήσυχο” πολίτη και έναν “αγνώστου
ταυτότητας” περαστικό -τον εκπρόσωπο τύπου της εθνικιστικής οργάνωσης
“Πατριωτικό Μέτωπο”- μπροστά στα αδιάφορα βλέμματα των περαστικών.
Στο περιστατικό βρίσκεται και η αστυνομία η οποία με το που φτάνει στο σημείο
αντί να συλλάβει τους δράστες, επιλέγει να συνεχίσει το λιντσάρισμα του
ετοιμοθάνατου Ζακ, περνώντας μάλιστα στον ημιθανή χειροπέδες.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στη συνέχεια ο Ζακ δολοφονήθηκε ξανά και ξανά
στις σελίδες των εφημερίδων και στις οθόνες των τηλεοράσεων μας οι οποίες
δεν δίστασαν μάλιστα να στήσουν και γκάλοπ για τον αν είμαστε υπέρ ή κατά
στο λιντσάρισμα ενός συνανθρώπου μας, σε μια δολοφονία ενός ανθρώπου
πεσμένου στο έδαφος, αδύναμου να αντιδράσει.

Το παραπάνω δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Μια βδομάδα νωρίτερα, στη λαϊκή της πλατείας Αγίου Γεωργίου στην Κυψέλη ένας μετανάστης έκλεψε κάτι από έναν πάγκο. Η στάση του πλήθους ήταν πάλι να "επιβάλει την τάξη" με κλωτσιές, να τιμωρήσει, για να "καθαρίσει ο τόπος".

Εμάς σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η αντίδραση του πλήθους απέναντι στα πιο περιθωριοποιημένα κομμάτια της κοινωνίας μάς προκαλεί φρίκη. Φαίνεται ότι επειδή κάποιοι “συμπολίτες” μας αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να τα βάλουν με τις πολιτικές των μνημονίων, της λιτότητας και των περικοπών, και με όλους αυτούς που με γραβάτες και κοστούμια λεηλατούν τις ζωές μας, έχουν βαλθεί να βγάλουν όλο τους το μένος απέναντι σε φτωχούς, μετανάστες, ομοφυλόφιλους τοξικοεξαρτημένους, κάθε λογής μη κανονικούς, περιθωριοποιημένους και αρκετά αδύναμους ώστε να μπορούν να τα βάλουν μαζί τους. Κάνοντας έτσι πράξη τη στυγνή λογική του φασισμού ότι τη κρίση δε θα τη πληρώσουν τα αφεντικά αλλά -με φόρο αίματος- οι μη κανονικοί και οι πιο αδύναμοι των καταπιεσμένων.

Ο Ζακ, ο Σαχζάτ Λουκμάν και τόσοι άλλοι ήτανε κομμάτια αυτής της πλευράς, της πλευράς των καταπιεσμένων. Δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, είναι στιγμές σε μια διαδικασία απανθρωποποίησης της κοινωνίας η οποία γίνεται προσπάθεια να νομιμοποιηθεί μέσα και από την διαστρέβλωση των γεγονότων και την μαζική προώθηση από κράτος και ΜΜΕ του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Ως στέκι αλληλεγγύης που δραστηριοποιείται στην Κυψέλη, αν κάτι ξεπερνάει την θλίψη μας για τα τραγικά γεγονότα των τελευταίων ημερών, αυτό είναι η οργή μας που ξεχειλίζει.
Ωστόσο γνωρίζουμε ότι εκτός από αυτήν την πλευρά της ελληνικής κοινωνίας υπάρχει και μία πολύ διαφορετική. Βρισκόμαστε καθημερινά σε επαφή μέσα από τις δράσεις μας με ανθρώπους που ανήκουν σε κάθε είδους μη κανονική ή περιθωριοποιημένη κοινωνική ομάδα και μπορούμε με απόλυτη σιγουριά να πούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι ποτέ δεν έπεσαν τόσο χαμηλά όσο οι επίδοξοι δολοφόνοι τους.
Με όπλο μας την αλληλεγγύη και την συλλογικότητα, οφείλουμε να κάνουμε σαφές ότι δε θα μείνουμε αμέτοχοι στην αποκτήνωση της κοινωνίας μας και να αγωνιστούμε για την εξάλειψη αυτών των φαινομένων από τις γειτονιές μας. 

Στην πόλη μας υπάρχουν αυτοί που κλωτσάνε το διαφορετικό, υπάρχει όμως και η αγάπη και η αλληλεγγύη.

Όλοι/ες στη πορεία τη Τρίτη 2/10 στις 19.00. Η πορεία θα ξεκινήσει από τη γωνία Γλάδστονος και Πατησίων